Gra imprezowa i integracyjna na kilka telefonów naraz
Jedna aplikacja, dwie gry. W PieceRelay każdy układa swój fragment tego samego zdjęcia, a potem kładziecie telefony obok siebie na stole i cały obraz odsłania się na wszystkich ekranach jednocześnie. PanicRelay zamienia ten sam pokój w sztafetę z bombą, którą trzeba rozbroić na czas i przekazać dalej.
Dołączasz przez kod QR albo kod pokoju
Bez konta — grasz od razu
Testy otwarte w Google Play
Gra jest dostępna w Google Play w programie testów otwartych. Dołączasz jednym kliknięciem — bez zaproszenia, bez kodu i bez kolejki. Instalacja wygląda tak samo jak przy każdej innej aplikacji. Testy otwarte oznaczają, że obie gry są już w pełni grywalne od początku do końca, ale wciąż je dopracowujemy, więc jeśli coś nie zadziała, daj nam znać.
Tryb kooperacyjny
Zdjęcie wybrane przez gospodarza zostaje pocięte na tyle fragmentów, ile telefonów jest w pokoju. Każdy układa swój fragment u siebie na ekranie, a potem cała grupa składa telefony na stole w jeden duży obraz i odsłania finał: pełne zdjęcie, film albo napis rozłożony na wszystkich ekranach.
Jak gra się w PieceRelay
Tryb na czas
Bomba trafia na jeden telefon i zaczyna się odliczanie. Gracz, który ją dostał, musi ułożyć swoją układankę, zanim wypali się lont, a potem przeciągnąć bombę palcem na telefon sąsiada. Jeśli komuś skończy się czas, ekrany wybuchają i runda przepada.
Jak gra się w PanicRelayDo gry nie potrzebujecie planszy, kart ani dodatkowego sprzętu — wystarczą telefony, które i tak leżą na stole. Aplikacja działa po polsku i po angielsku, nie wymaga zakładania konta, a długość rundy ustala gospodarz: od 10 sekund do 10 minut.
Wpisuje nazwę gry i swój nick, ustawia limit czasu na rundę oraz wielkość układanki na telefonie — od 2 x 2 do 6 x 6 elementów. Na koniec wybiera zdjęcie: z katalogu wbudowanego w aplikację, z galerii telefonu albo prosto z aparatu.
W lobby gospodarza wyświetla się kod QR — wystarczy go zeskanować telefonem. Kto woli, wpisuje sześcioznakowy kod pokoju ręcznie. W jednym pokoju może grać do 12 osób.
Aplikacja dzieli zdjęcie między telefony i każdemu przydziela inny kawałek, dopasowany do rozmiaru jego ekranu. Elementy przestawia się palcem, zamieniając je miejscami, a odliczany czas i liczbę ruchów widać przez całą rundę.
Gdy telefony leżą już na swoich miejscach, potwierdzacie stykające się krawędzie strzałkami, a urządzenie na środku uruchamia finał. Od tej chwili wszystkie ekrany grają jak jeden: pełne zdjęcie, film gospodarza albo napis rozciągnięty przez cały stół.
Gra sprawdza się wszędzie tam, gdzie grupa siedzi przy jednym stole i ma dla siebie kwadrans. Poniżej podpowiadamy, jakie zdjęcie ustawić jako układankę i co pokazać na finał.
Ustaw zdjęcie solenizanta jako układankę, a w polu napisu finałowego wpisz życzenia. Gdy telefony trafią na stół, kartka urodzinowa odsłoni się sama — zamiast kolejnego chóralnego „Sto lat”.
Zdjęcie przyszłej pary idzie na układankę, drużyny ścigają się przez kilka rund, a na koniec puszczacie nagrany wcześniej film z życzeniami. Dobry sposób na rozkręcenie wieczoru, kiedy nie wszyscy jeszcze się znają.
Podziel zespół na drużyny, wybierz zdjęcie z ostatniego wyjazdu i ustaw wyścig na trzy rundy. Zasady tłumaczy się w minutę, a żeby wygrać, ludzie muszą zsunąć telefony i naprawdę się ze sobą dogadać.
Archiwalne zdjęcie rodzinne, kilka pokoleń przy jednym stole i wspólne życzenia na finał. Działa zwłaszcza wtedy, gdy część rodziny widuje się raz w roku i tematy do rozmowy szybko się kończą.
Stare zdjęcie klasowe jako układanka, a na finał rok matury albo hasło rocznika. Samo zdjęcie napędza wspomnienia, a wieczór jest na tyle długi, że każdy zdąży zainstalować aplikację.
Gospodarz wybiera zdjęcie i ustawienia rundy, a pozostali skanują jego kod QR albo wpisują kod pokoju. W grze drużynowej każda drużyna ma osobny kod, więc gracze od razu trafiają do właściwego zespołu.
Każdy telefon dostaje inny kawałek zdjęcia i własny licznik czasu. Gracze układają swoje fragmenty równolegle, a aplikacja na bieżąco pokazuje, kto jest już gotowy, a na kogo jeszcze czekacie.
Telefony trafiają na stół i przesuwacie je tak, żeby fragmenty do siebie pasowały. Gospodarz klika „Sprawdzam”, wy dotykacie strzałek na stykających się krawędziach, a urządzenie na środku uruchamia wspólny finał.
PanicRelay korzysta z tych samych pokoi online co PieceRelay, ale spokojne składanie obrazu zamienia w sztafetę z bombą. Możecie grać jedną grupą albo ustawić wyścig drużyn.
Przed startem wybiera wielkość układanki oraz sposób liczenia czasu: osobny limit dla każdego gracza albo jedna wspólna pula na całą grupę. Może też włączyć drużyny i dograć film, który poleci po rozbrojeniu.
Na ekranie aktywnego gracza pojawia się bomba z palącym się lontem, a chwilę później jej miejsce zajmuje układanka. Reszta grupy widzi u siebie napis „CZEKAJ” i odlicza razem z aktywnym graczem.
Po ułożeniu fragmentu przyłóżcie telefony do siebie krawędziami. Gracz z bombą zsuwa ją palcem poza swój ekran, a odbierający przeciąga ją do siebie od krawędzi — bomba dosłownie przechodzi z ręki do ręki.
Jeśli wszyscy zdążą na czas, bomba zostaje rozbrojona i na każdym telefonie pojawia się fragment kodu finałowego — ułóżcie telefony tak, żeby kod czytał się od lewej do prawej. Jeśli komuś skończy się czas, ekrany wybuchają. W grze drużynowej rundę bierze zespół, który rozbroi bombę jako pierwszy.
